Op maandag krijgt Nadine bovenop de dagelijkse aandacht van haar mama ook bezoek – en mooie planten – van collega's Annick en Suzy. Ze zijn nog niet zo lang geleden collega geworden, maar het gesprek ontrolt zich vlotjes tot een losse babbel op het terras van de cafetaria. De dames geven het zelfbeeld van Nadine bemoedigende schouderklopjes en ze geniet ervan tot de vermoeidheid de bovenhand krijgt. Ik kom te laat aan bij Rita en Hendrik voor de bijna wekelijkse uitnodiging maar mag rekenen op begrip en geduld.
Dinsdagavond ontmoet ik een opgetogen Nadine; haar dochter kwam op bezoek en blijkbaar viel de ontmoeting goed mee. Aangezien medailles ook een keerzijde hebben, is het gemis nu wel weer aangewakkerd, maar Nadine heeft er vertrouwen in 'dat alles wel in zijn plooi zal vallen ten gepaste tijde'. De tegenwoordigheid van geest van Nadine krijgt terug de gelaagdheid die we allemaal zo makkelijk zo vanzelfsprekend vinden. Het is ook zichtbaar in gelaagdheden in haar plastische uitingen.
Om voor woensdag ook iets te noteren, vertel ik graag hoe een klein detail in mijn beleving grotere proporties kan aannemen als het gaat over hoop. Nadine gaat in de cafetaria alleen naar het toilet! Het lijkt een futiliteit, maar het verklapt aan mij dat ze erop vertrouwt haar weg terug te vinden en dat is een grote sprong voorwaarts. Het maakt haar afhankelijkheid ten opzichte van mijn nabijheid kleiner en ik wil haar zelfredzaamheid op alle mogelijke manieren stimuleren.
Aangezien donderdag 'onzeeremelvaart' is en 'de therapisten' genieten van een dagje rust, ga ik Nadine halen op Cepos om een leuke uitstap te maken. We gaan 'lanterfanten' op Sfinks Mundial, een wereldcultuurmarkt in Boechout met muziek, kraampjes, eetstands, ... Nadine ziet een blouse hangen die ze leuk vindt en tot mijn verbazing begint ze af te dingen op de prijs. Ze is niet tevreden over het compromis en laat de marktkramer nog wat sudderen. Een voordeel van naar de markt gaan met iemand met geheugenproblemen is dat je hetzelfde toertje verschillende keren kan herhalen. Maar bij een volgende passage aan het kraam met de blouse is Nadine toch bij de pinken en we zwichten voor de hippie-look en de frisse kleuren. Na de pasbeurt wil ze de blouse ook meteen blijven dragen.
 |
| Ben ik de enige die gelijkenissen ziet tussen schilderij en foto? |
We krijgen telefoon van zus Sabine die zich meteen laat verleiden om samen met haar ventje af te zakken naar 'het dorp om te ontmoeten'. Wanneer ze arriveren is het al behoorlijk druk geworden op het festivalterrein, maar Nadine blijft het allemaal goed verwerken. We zakken af naar muziektent en toog en genieten van optredens van El Junta Cadaveres en Panache Culture. Tijdens de optredens bevestigt Nadine wat ik op woensdag beschreef. Ze baant zich een weg naar het podium om foto's te maken van de muzikanten, schijnbaar zonder angst voor of onzekerheid over de terugweg. Weet ze dat ik haar automatisch in het oog hou, of gaat ze echt voort op groeiend zelfvertrouwen? Ze is alleszins blij wanneer ze ons na de fotosessie terugvindt. We nemen afscheid van zus en schoonbroer en rijden een ommetje via de Lunchgarden in Lier om de multiculturele hapjes aan te vullen met Vlaamse kost.
Op vrijdag komt collega-vriendin Liesbeth nog eens op bezoek en na een terrasje en een stapje wil Nadine haar schilderijen laten zien. Als Liesbeth enthousiast reageert, mag ze van Nadine prompt een schilderij uitkiezen en haar enthousiasme slaat om in pakkende ontroering. Ik vind het een heerlijk idee van Nadine om haar werkjes cadeau te doen. Het allereerste schilderij dat Nadine maakte na het ongeval versiert ondertussen het kantoortje van de verpleging. En 's avonds laat krijg ik van Liesbeth nog een sms om te zeggen dat ook haar kinderen het schilderij waarderen. Iedereen blij!
Zaterdagochtend pik ik Nadine op in Duffel. We nemen nog twee schilderijtjes mee om zondag cadeau te doen en rijden richting Wijnegem om voor alle drukte in het WSC op zoek te gaan naar een felgekleurde broek voor Nadine. De lente breekt door en dus krijgt de kleerkast ook een opfrisbeurt. We maken een kiekje van de 3D-floorart die je er nog enkele dagen kan bewonderen en vinden daarna een knalrode broek. Dan gaat het naar de Blokker, de Colruyt en de Bio-shop. Vermoeiend maar Nadine zet door.
In de late namiddag is het tijd voor een nieuwe stap richting 'back to normal'. We gaan naar de cinema in Kinepolis en kiezen als instapfilm een Vlaams vrouwenverhaal: "Weekend aan zee". Nadine geniet maar heeft een inschattingsfoutje gemaakt op sanitair gebied; we kunnen de aftiteling niet uitkijken ... Na het avondmaal kruipen we vroeg onder de wol en ik kan wat extra slaap gebruiken.
Op zondag hebben we in de voormiddag niks gepland; rustig ontbijten, wat strijken tijdens de Zevende Dag, planten water en poezen aandacht geven. We gaan zelfs met een spons en wat zeep over de wagen. In de namiddag hebben we afgesproken met Rita en Hendrik aan de Zimmertoren in Lier. Dochter An en haar vriend Kristof zijn ook van de partij. We doen een stukje van de Argus-wandelzoektocht en we zijn blij dat het beloofde onweer van Frank en Sabine achterwege blijft. Nadine helpt met wisselend enthousiasme bij de zoektocht maar ze oogt volgens het gezelschap toch weer scherper en helderder dan vorige keer. Dan rijden we richting Mortsel om bij Cleopatra pita te gaan eten. Op de parking verrast Nadine Hendrik en Rita met haar acryl-tweeluik 'Olifanten die naar elkaar kijken' en ik ben best wel trots op mijn lieveling. De tijd gaat snel als je het naar je zin hebt en voor we er erg in hebben, zit het weekend er weer op. Terug naar Duffel gaan na zo'n fijne tijd samen is niet makkelijk, maar ik kan Nadine andermaal overtuigen van het belang van de therapie en het argument over haar zelfredzaamheid hakt diep; ze ziet in dat ze niet in mijn schaduw kan blijven leven – niet dat daar plaatsgebrek is – en dat dit internaatregime beperkt in tijd is. "Daarna mag ik toch terug bij jou komen wonen, hé?" vraagt ze tot tien maal per dag. "Tuurlijk lieveke, niet hoe rapper hoe beter, maar hoe beter hoe liever."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten