Op de kamer van de medium care is het ook rustdag als ik binnenkom. Maar eens ik mijn jas aan de kapstok heb gehangen, is Nadine wakkerder dan ooit. We hebben meer dan een uur een soort gesprek – met enkele interludia van een andere dimensie – en ik slaag er zelfs in ze uit haar franse periode te lokken. Ik gebruik de iPhone nog eens als jukebox en ditmaal zingt ze wel mee met 4 Non Blondes en Katie Melua. En dan ineens, als was het om te bewijzen dat ze wel degelijk nog nederlands kent, zet ze het refrein in van een liedje van Urbanus (nog wel!). Als statement kan dat tellen!
De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij
Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn
Link naar joetjoep
Deze dag is het sprongetje van de verhoopte hink-(wankel)-stap-sprong. Ik zal er vanaf nu minder moeite mee hebben dat het herstel van Nadine geen mathematisch gegeven is. Als ik even stiekem wil gaan piepen op tv hoe het Belgisch kamioenschap veldrijden evolueert, begint Nadine vlotjes de reclameborden naast het parcours te lezen. Ik zet het toestel vlug terug af, bekommerd om het effect van de lichtflitsen op het brein van Nadine.
Als later in de namiddag de moeder van Nadine op bezoek komt, samen met zus Sabine en diens man Erwin, is Nadine nog steeds alert. Om teveel drukte te vermijden, rond ik mijn bezoek af en stap ik – stilletjes in mezelf zingend – in de lift terug naar moeder Aarde en het dagelijkse leven. Akash wordt thuis gebracht rond 17 uur en maakt geen enkel probleem van de overstap van buikmoeder naar zorgvader. Hij eet zelfs zijn groentjes flink op en haalt alle trucs uit de kast om niet op tijd in bed te moeten. Hij zal goed slapen in zijn glad gestreken dekbedovertrek van Cars!
Stapje voor stapje, keepin' the faith , het gaat de goeie kant op !
BeantwoordenVerwijderen