Donderdag 5 januari

Kort na de middag komt Nele van de pleegzorgdienst op bezoek. Ze heeft eerst een gesprek met Akash, maar die heeft er niet veel zin in. Ik breng hem naar buurvrouw Sofie en haar 3 kids, waar hij de ganse namiddag mag blijven spelen. Dan heb ik zelf een gesprek met Nele over 'de situatie en de gevolgen'. Ik kan niet ontkennen dat ons gezin 'ontwricht is' door het ongeluk en dat ik ons oorspronkelijk engagement om voor Akash een warm nest te bieden, niet echt kan nakomen. Nele gaat alternatieven onderzoeken. Het valt me moeilijk om toe te geven dat ik misschien niet kan blijven zorgen voor Nadine én Akash (én mezelf én wie weet Ellen) maar tegelijk voelt dat toegeven aan als een last die van mijn schouders valt. Ik hoop op begrip.

Dan rij ik naar het Ziekenhuis; geen sinecure met de moto en die rukwinden. Nadine heeft een vriendin uit de koorwereld die werkt aan het Middelheimziekenhuis en die haar ook buiten de bezoekuren kan verrassen. Ze vat de dag van gisteren goed samen: Vandaag was ze weer in franse stemming, maar ze lag te genieten van de schaarse zonnestraaltjes die door haar venster schenen.
Ik dring nog eens aan op een onderhoud met een arts en het komt in orde; dokter Mania De Praeter maakt even tijd voor mij en de mama van Nadine. Tot mijn verbazing is haar uitleg veel minder technisch dan die van Hanne gisteren. En tot mijn nog grotere verbazing doet ze zelfs prognoses in de richting van herstel en die zijn veel positiever dan ik had vermoed of gevreesd. Maar het wordt wel met de dag duidelijker dat we praten over maanden, eerder dan weken en dat er in deze branche geen zekerheden zijn.

's Avonds maak ik een avondmaal voor vier; An en vriend Kristof komen babysitten op Akash zodat ik naar mijn wekelijkse vergadering kan. Als ik na de vergadering de wacht kom aflossen, ontdek ik dat ze zelfs de volledige vaat hebben gedaan! De schatten mogen volgende week donderdag terugkomen ...