Donderdag 29 december

Vandaag is het thema "zinnen verzetten" en ik ga in de voormiddag met Akash naar 'het zwembad met de twee glijbanen en het wildwaterbad'. Gaan zwemmen is iets wat we bijna altijd met z'n drieën deden, dus zelfs in deze niet zo alledaagse omgeving mis ik Nadine erg. We maken veel goed met pannekoeken als middagmaal. Ellen belt me nog op om te zeggen dat ze 'transport' geregeld heeft; nonkel Erwin zal wel rijden. Na de middag breng ik Akash naar boezemvriendin Fien, waar hij twee dagjes mag logeren.

Sabine en Erwin staan 's middags aan het bed van Nadine als ik binnenkom. Nadine ligt met de ogen gesloten een hele redevoering te houden. We krijgen er kop noch staart aan, maar van het feit dat het 'echte zinnen' zijn, maak ik iets hoopgevends. Af en toe hebben we moeite om een lachje te onderdrukken. Als we vragen om de ogen te openen doet ze dat even, maar haar oogleden zijn nog zwaar. Als Erwin en Sabine vertrekken om Ellen naar haar papa te brengen (met een omleidingske langs Wijnegem) ga ik naast Nadine op het bed zitten. Ik probeer met haar een gesprek te hebben en af en toe lukt het aardig en krijg ik gericht respons als ik de vragen niet te ingewikkeld maak. Namen van personen zijn bijvoorbeeld nog te moeilijk. Dan komen er ineens weer enkele onsamenhangende zinnen tussen en zakt ze weer weg in het moeras van de slaap.

Als ik 's avonds zit te eten, valt Ellen plots binnen! Ze heeft Erwin en Sabine een ganse namiddag 'gegijzeld' in het shoppingcenter en komt nu pas haar spullen oppikken; pubers – herstelde pubers! Om zeven uur ben ik terug in het ziekenhuis. Nadine is nu veel rustiger dan deze middag. Op aangeven van een vriendin die met haar in een koor zong, probeer ik voor Nadine wat muziek op te zetten; Katie Melua noch Norah Jones kunnen de slaapcocon doorprikken. Hoop en vertwijfeling lossen elkaar in ijltempo af en ik ben blij dat ik na het ziekenhuisbezoek naar de wekelijkse vergadering van mijn zelfhulpgroep kan. Daar zitten ervaringsdeskundigen in 'loslaten' en ik kan aan een nieuweling – aan de hand van wat ik nu meemaak – uitleggen dat geen enkele tegenslag een excuus mag zijn om 'domme dingen' te doen. Ik ben het gewoon om na de vergadering in een stil huis thuis te komen, maar vandaag is de stilte kil ...